Αλεξανδρούπολη

Η Αλεξανδρούπολη, πρωτεύουσα του νομού Έβρου, είναι μια παραθαλάσσια πόλη γνωστή για τις όμορφες αμμουδιές της. Στο βορειοανατολικό τμήμα της βρίσκεται η πόλη Φέρρες και στα βόρεια, κατά μήκος των ελληνοτουρκικών συνόρων βρίσκεται το Σουφλί που φημίζεται για την παραγωγή μεταξιού και τα μετάξια του και ακόμα βορειότερα βρίσκονται το Διδυμότειχο και η Ορεστιάδα. Το πρώτο είναι μια πανέμορφη βυζαντινή πόλη και το δεύτερο μια μικρή πόλη χτισμένη σε μια εύφορη περιοχή. Κατά τη διαδρομή προς την Αλεξανδρούπολη μπορεί κανείς να θαυμάσει φυτείες, καταπράσινα λιβάδια, πανέμορφα δασώδη βουνά και το βαθύ μπλε της θάλασσας. Άλλοι δρόμοι πάλι περνούν μέσα από πόλεις, χωριά και τοπία χαρακτηριστικής ελληνικής ομορφιάς. Οι ίδιοι δρόμοι οδηγούν τους επισκέπτες στη φύση, ιστορία και παράδοση του ανατολικότερου σημείου της Ελλάδας, τη Θράκη. Η Αλεξανδρούπολη (50.000 κάτοικοι) είναι η μεγαλύτερη πόλη του νομού Έβρου. Διαθέτει καλό οδικό, σιδηροδρομικό και εναέριο δίκτυο προς την Αθήνα και Θεσσαλονίκη (όπως επίσης και για τις υπόλοιπες μεγάλες ελληνικές πόλεις) και απευθείας σύνδεση με το νησί Σαμοθράκη. Είναι η καλύτερη αφετηρία για να εξερευνήσει κανείς την όμορφη Θράκη. Είναι γνωστή για το καλό ψάρι, τα οστρακοειδή και το χαβιάρι της τα οποία θεωρούνται σπεσιαλιτέ της. Ο κεντρικός δρόμος της ο οποίος είναι παράλληλος με τη θάλασσα είναι και η βασική λεωφόρος της πόλης. Ο τεράστιος καθεδρικός ναός στο εσωτερικό της πόλης είναι εμφανής από τη θάλασσα. Στην πλατεία Πολυτεχνείου βρίσκεται το παλιό Δημαρχείο, όπου στεγάζονται τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής: ένα άγαλμα, ευρήματα από τον ιερό ναό της Θεάς Δήμητρας στη Μεσημβρία όπως και σχέδια του Ιερού Ναού των ΄΄Μεγάλων΄΄ Θεών της Σαμοθράκης. Το νησί αυτό λόγω της καλής γεωγραφικής του θέσης, μεταξύ Ευρώπης και Ασίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία. Από τα Προϊστορικά χρόνια μέχρι και σήμερα πέρασαν από την Αλεξανδρούπολη πολλές φυλές. Αυτή η πόλη δέχθηκε πολλές επιρροές από λαούς και διάφορους πολιτισμούς, όπως επίσης επιδρομές και πολέμους. Ο ποταμός Έβρος πηγάζει από τη Βουλγαρία, και καταλήγει στο Αιγαίο απέναντι από τη Σαμοθράκη, σχηματίζοντας ένα δέλτα που έχει πλάτος 11 χιλιόμετρα. Από το 1923 αποτελεί το φυσικό όριο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και χαρακτηρίζεται από έντονη ιχθυό-πανίδα και παραποτάμιες συστάδες μεγάλης οικολογικής αξίας, ενώ η γειτνίαση του υδάτινου συστήματός του δημιούργησε μεγάλη ποικιλία βιότοπων με πλούσια πανίδα και χλωρίδα.